مقدمه و اهداف امروزه ارتعاش کل بدن (WBV) بعنوان یک مدالیتی جدید ورزشی در بهبود عملکرد عصبی عضلانی بسیار مورد توجه محققین است ولی تاکنون اثرات اعمال فوری آن به صورت غیر مستقیم، همراه با اعمال مقادیر مختلف بار خارجی بر حداکثر میزان قدرت انقباض ایزومتریک (MVC) و فعالیت الکترومیوگرافی (EMG) عضلات اندام فوقانی مشخص نشده است. لذا هدف این مطالعه بررسی اثرات آن یارتعاش کل بدن بر حداکثر قدرت ایزومتریک و فعالیت الکترومیوگرافی عضلات در اندام فوقانی، در قدرت های مختلف انقباض می باشد.مواد و روش ها عضله دو سر بازویی سمت غالب 15 نفر مرد جوان سالم بطورتصادفی در دو وضعیت بدون ارتعاش کل بدن و با ارتعاش کل بدن با فرکانس 50 هرتز و آمپلی تود پائین (4 میلی متر) به مدت 60 ثانیه (در دو مرحله 30 ثانیه ای و 20 ثانیه استراحت در بین دو مرحله) در 3 حالت بدون اعمال بار خارجی، با اعمال بار خارجی 10درصد MVC اولیه و 20درصد MVC اولیه در زاویه 90 درجه فلکشن آرنج و سوپینیشن ساعد، تحت انقباض ایزومتریک قرار گرفت و در حین انجام تمرینات و بلافاصله پس از تمرینات نیز فعالیت الکترومایوگرام آن در حین انجام MVC ثبت گردید. پس از ثبت پارمترهای میزان MVC، RMS، و FMED محاسبه و ثبت شدند.یافته ها: کاربرد WBV بدون اعمال بار خارجی باعث افزایش معنی دار میزان MVC عضله دو سر بازویی نسبت به حالت بدون ارتعاش و بدون بار خارجی (P=0.006). شد، درحالیکه کاربرد ارتعاش درحالت های اعمال بارخارجی 10درصد MVC و 20درصد MVC، با وجود افزایش در میزان MVC، دارای اختلاف معنی داری نسبت به حالت های مشابه بدون ارتعاش، نبودند. ازطرفی، کاربرد ارتعاش بدون اعمال بار خارجی سبب افزایش معنی دار میزان RMS عضله دو سربازویی گردید (P=0.001). این وضعیت در حالت کاربرد ارتعاش با اعمال بار خارجی 20 درصد MVC نیز صادق بوده است (p=0.032). میزان D FMED نیز، هم در حالت با ارتعاش و هم در حالت بدون ارتعاش و با اعمال بار خارجی 20 درصد MVC، نسبت به حالت بدون ارتعاش، با بار خارجی 10درصد MVC دارای اختلاف معنی داری بود و این میزان معنی داری در حالت با ارتعاش با P=0.011 ودر حالت بدون ارتعاش با P=0.016 مشهود بوده است. همچنین D FMED در حالت با ارتعاش و با بار خارجی 20درصد MVC نسبت به حالت با ارتعاش و با بار خارجی 10 درصد MVC معنی دار بود (P=0.023).نتیجه گیری بنظر می رسد که اعمال یک جلسه WBV باعث افزایش آنی MVC و EMG عضله دوسر بازویی میگردد و اعمال بارهای خارجی 10 درصد و 20 درصد MVC همراه با ارتعاش، اگرچه در این مطالعه باعث افزایش معنی دار نبوده است اما سبب افزایش بیشتر MVC و EMG عضله می شود و اثر بار خارجی 20 درصد MVC در این افزایش بارزتر از 10 درصد MVC است.

یکی از مهم ترین پسماندهای تولید شده در نیروگاه های سیکل ترکیبی، لجن تولیدی در حوضچه تبخیری می باشد. بررسی فرایند تولید برق در این نوع نیروگاه ها حاکی از آن است که پساب ورودی به حوضچه تبخیری حاوی آلاینده های مختلفی است که در حین فرایند تبخیر به صورت لجن در کف حوضچه تبخیری رسوب می کند. بر این اساس شناسایی کمی و کیفی این پسماند و ارائه راهکارهای مدیریت آن در دستور کار قرار گرفته و به این منظور نیروگاه سیکل ترکیبی دماوند برای بررسی موردی انتخاب شده است. مطالعات صورت گرفته نشان می دهد که این پسماند حاوی فلزات سنگین (به خصوص سرب و کرم) و آلاینده های نفتی می باشد. مقایسه خصوصیات فیزیکی و شیمیایی لجن حوضچه تبخیری با معیارها و طبقه بندی های کنوانسیون بازل و سایر منابع شناخته شده بین المللی مانند دستورالعمل های سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا (EPA) بیانگر آن است که این پسماند در گروه پسماندهای ویژه طبقه بندی می شود. در ادامه کلیه روش های محتمل جهت مدیریت لجن تولیدی بررسی شده و بر اساس معیارهای فنی، اقتصادی و زیست محیطی روش دفن در زمین به عنوان روش برتر انتخاب شد. در نهایت جهت اجرای این روش، سناریوهای مختلف دفن در زمین شامل دفن سطحی و عمقی در نظر گرفته شده و از آنجا که در محل های دفن پسماند، لاینر مهم ترین عامل در جلوگیری از نفوذ آلاینده ها به محیط می باشد، با استفاده از مدل IWEM سیستم لاینینگ مناسب برای کارگذاری در کف محل دفن در سناریوهای مختلف محیطی و غلظت های متفاوت نشت پیشنهاد شده است. نتایج بررسی حالت های مختلف نشت بیانگر آن است که در صورتی که از روش دفن سطحی استفاده شود، در همه غلظت های نشت نیاز به لاینر ترکیییی است و حتی کاهش مساحت حوضچه تیخیری بر انتخاب لاینر مناسب تاثیر چندانی ندارد. اما در روش دفن در یک خاکچال استاندارد که در این بررسی مکان دفن کهریزک انتخاب شده است، در غلظیت نشت 90 درصد نیز می توان لاینر ساده را برای پوشش کف محل دفن به کار برد. همچنین در صورتی که غلظت کروم تا 30 درصد و غلظت سرب و منگنز تا 50 درصد کاهش یابد می توان این پسماند را بدون لاینر نیز دفع کرد.

سیکل سل ایران به علت داشتن هموگلوبین F بالا غالبا یک بیماری نسبی خفیف و ملایم است بهمین دلیل مورد شناخت سیستم های بهداشتی و درمانی مملکت قرار نگرفته است. با اینکه این بیماری در استان خوزستان شیوع فراوان دارد تاکنون اطلاعات کمی از طبیعت آن، شکل بالینی، توزیع جغرافیایی و موتاسیون های خاص آن در ادبیات پزشکی موجود است. تنظیم این مطالعه بگونه آینده نگر بود و هدف آن تجزیه و تحلیل علائم بالینی و آزمایشگاهی انواع سندرم های شایع سیکل سل و به مرکز تالاسمی اهواز بوده است. ارزشیابی بالینی بیماران بر حسب موارد مراجعه، غربالگری خانواده آنان از طریق مصاحبه، معاینه بالینی و آزمایش های هموگلوبین الکتروفورز، اندازه گیری اندکس های گلبول قرمز، بررسی خون محیطی انجام شد و ثبت گردید. 28 بیمار سیکل سل و 139 نفر از سایر بیماریهای وابسته مثل سیکل بتاتالاسمی و سیکل تریت و سیکل سل با کمخونی فقر آهن، سیکل آلفا تالاسمی در طول 8 سال پیگیری شدند. نتایج نشان داد که سیکل سل شایعترین بیماری ژنتیکی بعد از تالاسمی در بیماران مبتلا به هموگلوبینوپاتی ارجاعی به بیمارستان شفا اهواز است. خصوصیات ظاهری (قیافه) آنان مطلقا شبیه سیاهان افریقائی نیست آنان دختران قشنگ و پسران زیبای مبتلای ایرانی هستند غربالگری خانواده های وابسته نشان می دهد که 97% منشا اصلی بیماری در طوایف مختلف عرب بومی خوزستان است توزیع فراوانی بیماری از جنوب و جنوب غربی صحرا و جلگه خوزستان بطرف شمال و شمال شرق کوهستانی به صفر نزول می کند طوریکه از خانواده ها و طوایف بختیاری در شمال حتی یک خانواده بدون ارتباط ازدواجی با اعراب با این بیماری مراجعه نکرده است.

در این مقاله، سیکل ترکیبی توربین گاز رآکتور هلیوم با سیکل رانکین آلی از دیدگاه تحلیل اگزرژی متداول و پیشرفته مورد مطالعه و مقایسه قرار گرفته است. با استفاده از نرم افزار حل معادلات مهندسی مدل سازی این سیکل انجام گرفته و نتایج تحلیل انرژی و اگزرژی متداول به دست آمده است. سپس به منظور تعیین اولویت بندی مناسب بهبود اجزاء سیکل از دیدگاه تحلیل اگزرژی پیشرفته مورد مطالعه قرار گرفته است. در واقع تحلیل اگزرژی پیشرفته با تقسیم نابودی اگزرژی هر جزء به بخش های درونزا، برونزا، اجتناب پذیر و اجتناب ناپذیر، اطلاعات دقیقی در مورد پتانسیل بهبود واقعی عملکرد سیستم ارائه می دهد. نتایج تجزیه و تحلیل اگزرژی پیشرفته نشان می دهد که با اصلاح و ارتقای اجزای سیستم مورد مطالعه در این پژوهش، 19/1 درصد از نابودی اگزرژی کل سیستم قابل کاهش می باشد. همچنین تجزیه و تحلیل اگزرژی پیشرفته با در نظر گرفتن بخش اجتناب پذیر درونزا در هر جزء اولویت بهبود را به ترتیب به کمپرسور و سپس به رآکتور و توربین گازی می دهد. این در حالی است که از تجزیه و تحلیل اگزرژی متداول، نابودی اگزرژی محاسبه شده برای رآکتور بیشتر از کمپرسور بوده و اولویت بهبود با رآکتور است. علاوه بر آن براساس اولویت بندی تحلیل اگزرژی پیشرفته امکان افزایش بازده اگزرژی سیکل از 75/21% به 82/51 % و بازده انرژی سیکل از 51% به 56/22 % وجود دارد.